روزی دوستی از
ملانصرالدین پرسید : ملا ، آیا تا بحال به فکر ازدواج افتادی ؟
ملا در جوابش گفت : بله ، زمانی که جوان بودم به فکر ازدواج افتادم
دوستش دوباره پرسید : خب ، چی شد ؟
ملا جواب داد : بر خرم سوار شده و به هند سفر کردم ، در آنجا با دختری
آشنا شدم که بسیار زیبا بود ولی من او را نخواستم ، چون از مغز خالی
بود
به شیراز رفتم : دختری دیدم بسیار تیزهوش و دانا ، ولی من او را هم
نخواستم ، چون زیبا نبود
ولی آخر به بغداد رفتم و با دختری آشنا شدم که هم بسیار زیبا و همینکه
، خیلی دانا و خردمند و تیزهوش بود . ولی با او هم ازدواج نکردم
دوستش کنجاوانه پرسید : چرا ؟
ملا گفت : برای اینکه او خودش هم به دنبال چیزی میگشت ، که من
!!!!!!!!!میگشتم
غمگین بودم
که چرا کفش ندارم
مردی را دیدم
که پا نداشت
***
غم آدمو متفکر می کنه
تفکر آدمو عاقل می کنه
عقل زندگی رو شیرین می کنه
***
بینش بدون عمل رویای محال است
عمل بدون بینش کابوس است
***
مرد عاقل یکی می شنودو ده تا می فهمد
مدیر وبلاگ: